Gastenboek E-mail update Reislinks

De Mekong Delta


Belevenissen vooraf
Voorgaande reizen
Algemene zaken
Europa
Rusland
China
Vietnam
Cambodja
Thailand
MaleisiŽ en Singapore
Indonesie
Laos
Turkije
Griekenland
Italie
Afrika
Weer thuis

Datum: 10-13 Februari 2002

Lees op onze Engelstalige website meer over the Mekong Delta.

Typisch apenbruggetje

Vanuit Saigon boeken we een tour naar de Mekong Delta, het waterrijke gebied in Zuid-Vietnam waar de in meerdere takken gesplitste rivier Mekong de zee vindt. We boeken een tour van 3 dagen, waarbij we op de laatste dag in plaats van terug naat Saigon doorreizen naar Phnom Penh in Cambodja. Bovendien nemen we een extra dag op in Chau Doc, zodat we daar rustig kunnen bekijken hoe men Tet viert.

Het wachten op de bus duurt weer even lang als gisteren bij de rit naar Cu Chi. En dit keer moeten we ook nog eens extra opletten, want we blijken vanwege onze doorreis naar Cambodja ingedeeld te worden in de 2-daagse trip, in plaats van de 3-daagse. We worden dit soort tours eigenlijk wel een beetje zat maar het is in Vietnam eigenlijk de enige manier om iets te doen. Individueel iets regelen geeft veel moeilijk gedoe en is bovendien veel duurder. En als we eenmaal op weg zijn is het ook wel weer makkelijk.

Kanaaltjes

Na een fikse rit mogen we eindelijk uit de bus en worden we per tiental in een paar lange motorboten geladen. De boottocht gaat door een aantal kanaaltjes in de Mekong Delta. Het water staat erg laag omdat eb ook zover landinwaarts nog invloed heeft. We zien dus de wortels van de bomen die de aarde ertussen nauwelijks nog vasthouden. Tussen de bomen staan de huizen op palen en er zijn vele zijkanaaltjes overspannen door kleine bruggetjes. Aan de ene kant zijn deze bruggetjes breed genoeg voor fietsers en brommers, aan de andere kant zijn ze niet meer dan een boomstam met een tak als leuning. Ook grotere kanalen worden vaak met dergelijke constructies, ook wel apenbruggen genoemd, overspannen. De regering wil ze allemaal vervangen door degelijke bruggen, maar zover zijn ze nog lang niet.

Vietcong moeras

Na een uur varen is het weer tijd om uit te stappen. We zijn aangekomen bij een natuurreservaat waar vroeger bovendien de leiders van de Vietcong zich schuilhielden. We stappen over in kleine bootjes die men door het moeras heen manouvreert. Tussen het natuurschoon zien we af en toe weer ingangen van tunnels, met rieten daken opgesierde schuilplekken en vooral bordjes die moeten verduidelijken wat wat is. Interessant, maar we hebben meer oog voor de natuur.

Vervuiling? Na de lunch gaan we per boot naar Cantho. Eerst dezelfde boot als op de heenweg, maar dan stappen we over op een veel grotere. Hiermee varen we over de grote takken van de Mekong rivier, die erg breed zijn. Maar we varen ook lange stukken door smalle kanalen, waar we vooral bezig zijn met zwaaien naar de kinderen. Die staan op de oever of zwemmen in het water. Rond deze tijd, laat in de middag, lijkt sowieso iedereen een bad te nemen in het niet zo schone water.

Cantho

Het is inmiddels al donker wanneer we aanleggen in Cantho. Cantho is een grote stad ongeveer in het midden van de Mekong Delta en fungeert dus als tussenstop voor bijna iedereen die hier rondtrekt. De stad zelf is niet zo bijzonder, we verblijven hier vooral om de volgende morgen vroeg weer te kunnen vertrekken. Na het inchecken in een hotel volgen we de gids naar een restaurant, aannemende dat hij wel een goede zou kunnen vinden. Niet dus. De maaltijd is niet best, om maar te zwijgen van de slangenwijn die we te drinken krijgen. Na de maaltijd lopen we nog even door de drukte van de bloemenmarkt en langs het standbeeld van Ho Chi Minh voordat we terug gaan naar het hotel.

De volgende morgen vroeg op om de drijvende markt te bezoeken. Het is een dag voor Tet dus we verwachten een grote drukte. Het tegendeel blijkt waar. We zien hier en daar een paar boten met vooral fruit waarmee gehandeld wordt, maar dat is alles. We varen dus maar weer snel verder. Wederom varen we door de smalle kanaaltjes en zien we hoe de mensen hier leven. We kijken onze ogen uit naar de huizen op palen en de mensen wiens leven om het water draait. Men vangt er de vis in, doet er de was en afwas, gebruikt het water om ermee te koken maar het is ook het riool. Lekker fris, maar de mensen deert het zo te zien niets.

Noedel fabriek

Noedelfabriek We maken weer een stop, ditmaal bij een soort fabriek waar men rijstnoedels maakt. Van de rijst wordt eerst een soort pap gemaakt. Vervolgens wordt dit als pannekoekbeslag op een verhitte, strakgespannen varkenshuid gegoten. Een deksel gaat erop zodat de pap stolt waarna de rijstkoek op een draagbaar wordt gelegd om in de zon te laten drogen. Na het drogen worden dan de noedels uit de koek gemalen. Erg interessant allemaal maar het stinkt er verschrikkelijk vanwege de verhitte varkenshuid, die gebruikt wordt om vet te besparen.

Als we met de boot weer terugkeren is het tijd om afscheid te nemen van het grootste deel van het gezelschap. Met z'n vijven reizen we door richting Cambodja, maar niet voordat we weer een stop maken om met een bootje dit keer naar een ooievaarsbroedplaats te gaan. Aan het eind van de middag komen we dan aan in het grensplaatsje Chau Doc. Hier gaan we naar de plaatselijke berg Sam, om vandaaruit de zonsondergang te zien. De beklimming in de hitte is zwaar, maar de tempels waar we langskomen en het uitzicht is fraai. Het lijkt zowaar wel een hollands polderlandschap, de rijstvelden zijn nauwelijks te ondercheiden van weilanden en ertussen lopen kleine slootjes en rechte wegen. Alleen hebben we in Holland natuurlijk geen berg om het zo te overzien.

Chau Doc

Chau Doc is een klein stadje waar we 's avonds het begin van Tet meemaken. Tijdens het eten krijgen we al bezoek van een paar kinderen uitgedost als chinese leeuw. 's Avonds bezoeken we aan de rivieroever eenzelfde voorstelling, zij het professioneler. Daarna is het wachten op het vuurwerk, waarbij we aan de praat raken met een Vietnamees meisje. Als om 12.00 uur het vuurwerk losbarst is het even schrikken. Een gedeelte van het vuurwerk werd vanaf een stellage middenin het publiek afgeschoten. De enorme knallen, rookontwikkeling en weer neerkomende brokstukken zorgen even voor paniek maar als iedereen (inclusief wijzelf) een veilige plek heeft gevonden is het genieten geblazen.

Na het vuurwerk blijven we even hangen om te zien wat men gaat doen. De dansgroep begint weer met haar voorstelling, dit keer met een lange slang. Het merendeel van het publiek keert echter huiswaarts en wij na een tijdje ook. In het stadje blijkt men ook met eenzelfde dans bezig, maar verder lijkt er niet veel aan de hand.

Tet

Tet in de Mekong Delta We hebben een extra dag in Chau Doc geboekt om te zien hoe Tet gevierd wordt. Vantevoren hadden we gehoord dat het een familiefeest is, en men dus vooral thuis viert. We verwachten dus lege straten en gesloten winkels. Maar een Vietnamees kan natuurlijk geen dag zonder zijn brommer dus het blijkt toch heel druk op straat. Verder zijn ook vele winkels gewoon open, evenals een gedeelte van de markt. Wel zijn veel mensen vrij, zodat het geheel nog het meest lijkt op een zomerse zondag in Nederland.

De tweede dag van Tet gaan we dan toch door naar Cambodja. Maar niet voordat we een bezoek brengen aan een drijvend dorp en aan de islamitische Cham gemeenschap van Chau Doc. Het drijvende dorp bestaat uit houten huizen die drijven op grote tonnen en vaten. Sommige mensen leven op deze manier om vissen te kweken onder hun huis. Anderen vinden dit een betere manier om tijdens het regenseizoen droog te blijven dan een huis op palen, die immers te kort kunnen blijken te zijn.

Cham vrouwtje in haar paalwoning De Cham mensen in de Mekong Delta blijken andere mensen te zijn dan het volk van het koninkrijk Champa. Deze mensen zijn moslims met een wat donkerder huidskleur die vanuit Indonesische eilanden hierheen getrokken zijn. Aan hun dorp is verder niet zo veel bijzonders te zien, behalve dat we naast de huizen op palen ook twee moskees zien.

De Mekong Delta is een bijzonder stukje Vietnam. Het is zeer indrukwekkend om te zien hoe de mensen hier tussen en op het water leven. Jammer dat ze er alleen niet zo hygienisch mee omspringen.

Ga terug naar: Saigon

Ga door naar: Phnom Penh

Ga naar het overzicht van Vietnam

Wereldreis zonder vleugels