Letland: Riga - Sigulda

Datum: 24-26 November 2001

Lees op onze Engelstalige website meer over Sigulda.

De volgende Baltische staat in het rijtje is Letland. Ook hier een mooie oude hoofdstad, Riga, maar wij kiezen voor het landelijke Sigulda. Hier in de heuvels zijn verschillende kasteelruines te vinden. Bovendien is het in de winter (nu dus) een bescheiden wintersportplaats, ondermeer met een eigen bobsleebaan.

Russische trein

De slaaptrein naar Riga doet ons al echt in Russische sferen komen. De trein is overduidelijk van Russische makelaardij en er staan wachters met lange blauwe winteruniformen bij de wagons. Onze coupé heeft maar 4 slaapplaatsen (de andere 2 blijven leeg) zodat we ook nog gewoon kunnen zitten en we krijgen bij vertrek en voor aankomst een lekker bakkie thee. Later blijkt dat we die nog moeten betalen, maar toch. Prettig geregeld die trein.

Om 5.22 uur komen we aan in Riga. Riga is de metropool van de Baltische staten en dat zie je al aan de grootte van het station. Omdat we niet zo van grote steden houden en bovendien ook eens wat platteland willen zien besluiten we direct door te reizen naar Sigulda, een plaatsje met bossen, kastelen, bergen etcetera. Voor de trein daarheen vertrekt doden we nog wat tijd in het station.

Vanuit de trein zien we dat het hier in Letland nog een stukkie kouder is dan in Litouwen. Meertjes zijn bevroren en alles is wit. In Sigulda dus weer erg gladde wegen en we zoeken onze weg in de koude zondagmorgen. Na wat heen en weer gewandel blijkt het toeristenbureautje nog dicht en gaan we maar op onze Lonely Planet af om een hotel te zoeken. Die stuurt ons aardig de verkeerde kant op en omdat de weg net iets anders heet dan in het boek maken we een flinke omweg naar plaats van bestemming. We zijn aardig gebroken en doen dus eerst de oogjes wat toe.

Veel Pils in de kou

Eenmaal weer wakker loopt het tegen de middag en gaan we maar eens op pad, het is immers vroeg weer donker. Op het kaartje van een folder uit het hotel zien we erg veel Pils in de omgeving, zelfs een Pils straat. Bij het toeristenbureau horen we echter dat Pils hier kasteel betekent en met wat extra informatie gaan we op weg. Op een meertje bij een kerk zijn wat jongens aan het schaatsen en dan pas beseffen we hoe koud het moet zijn, later horen we -7 graden overdag. Da's best fris, Chris, zeg maar gerust koud, Wout.

We komen al vrij vlot aan bij het nieuwe kasteel van Sigulda. Deze is in de 19e eeuw gebouwd, de ruïne van de oude ligt er nog achter. In het nieuwe kasteel zit een sjiek restaurant waar we gaan lunchen, naar Hollandse maatstaven nog goedkoop ook, voor 15 gulden p.p.

Na de lunch bekijken we de ruïne, waar ook nog een openluchttheater staat (dat nu echter niet gebruikt wordt). Dan wandelen we door de bossen en langs de rand van het dorp naar een paar prachtige uitzichtspunten. Op die punten kijk je naar beneden in het dal waar de rivier Gauja stroomt en naar de overkant waar het kasteel van Turaida staat. Jammer voor de foto dat het al een beetje begint te schemeren (het is 15.30 uur). We lopen nog wat door en komen langs een grot, die echter niet veel voorstelt. Op de terugweg naar het dorp komen we langs een kerkhof en weer valt het op (in Polen ook al) dat er zoveel verse bloemen bij de graven staan. Ook is er veel bezoek, maar het is dan ook zondag. Wel is duidelijk dat men in deze contreien erg gelovig is, iets wat door de Sovjiets ook jarenlang is onderdrukt.

Sleeen, Bob?

Terug in het dorp gaan we richting bobsleebaan. Deze officiele baan behoort tot het internationale circuit en er kan op zaterdag en zondag ook door toeristen gebobd worden. Als wij aankomen is het al donker maar de baan is uiteraard verlicht. We zien nog wat mannen op hun buik op sleetjes naar beneden gaan, maar dit kan geen rodelen zijn, want dan lig je op je rug. Even later gaat de baan dicht, jammer maar helaas, het bobsleeë was blijkbaar eerder op de dag. 

Terugkomend van de bobsleebaan zoeken we wanhopig naar een leuk restaurantje. Er is echter niet veel keus, en de helft van wat er in ons boekje staat is dicht vanwege laagseizoen of voldoet niet aan ons idee van een gezellig tentje. Uiteindelijk vinden we toch nog een aardig cafeetje met goed eten voor weinig.

Kastelen kijken

De volgende dag nemen we de bus naar Turaida om daar het kasteel te bezichtigen en dan door het Gauja Nationale Park terug naar Sigulda te lopen. Bij Turaida blijken we nog 1 Lat (4 piek, 1,8 €) te moeten betalen om kasteel en landgoed te bekijken. We komen echter bedrogen uit omdat alles wat in de zomer te zien is (smidse, sauna, viskwekerij, kerk, exposities in het kasteel) nu dicht is. We zijn ook de enige toeristen, maar toch blijft de kassa open, lijkt ons niet rendabel. Toch is het kasteel best mooi en interessant, er is alleen een flink verschil tussen wat origineel en wat gereconstrueerd is, dat laatste is namelijk met puntgave bakstenen gedaan.

Vanaf het kasteel, dat op de rand van de rotsen staat, vinden we een pad naarbeneden. Door de besneeuwde bossen dalen we naar het dal, soms via trappen maar soms alleen een paar vage voetstappen volgend. Deze prachtige route brengt ons bij de rivier, waar de ijsschotsen stroomafwaarts drijven. De weg langs de rivier komt bij een groot hotel, waar volgens onze kaart ook een restaurant bij moet staan. Mis dus, ofwel niet bestaand, ofwel alleen in het hoogseizoen.

We vervolgen onze weg naar een paar grotten die met flinke borden staan aangegeven. De grotten zelf stellen echter niets voor en we verbazen ons erover dat ze overal aangegeven staan. De bossen zijn wel erg mooi, zeker in de sneeuw waardoorheen beekjes hun weg zoeken naar de rivier. Dan gaan er weer lange steile trappen omhoog, richting Krimulda. Van het kasteel aldaar is bijna niets meer over. Wel nog een leuk dorpje, waar we een kijkje nemen alvorens we de kabelbaan (met mooie uitzichten over de rivier) terug naar Sigulda nemen. Overigens zijn we weer de enige toeristen in de kabelbaan, de rest zijn kinderen uit Krimulda die in Sigulda naar school gaan.

Ski-pistes

Terug in Sigulda nemen we een route langs de vallei. Hier komen we langs een reuzenrad (draait nu natuurlijk niet) en even verderop zijn een paar skipistes. Tot onze verrassing is er ook nog een skilift en is er zelfs een pistebully bezig, hoewel er nog bruine pollen tussen de sneeuw zichtbaar zijn. We discussieren fel of hier nou gisteren geskied zal zijn of niet, maar komen er niet uit. In ieder geval moeten we weer verder en dat gaat over een stukje piste. En ja hoor, we glijden op onze gat zo naar beneden. Toch nog wat wintersport deze winter.

We nemen nog wat te drinken in een minicafeetje en gaan dan maar weer op zoek naar eten. Dit keer kiezen we uit het beperkte assortiment een wat sjiek modern restaurant. Het eten is echter best goed en het is niet eens echt duur. Op onze hotelkamer horen we op de radio ineens een Nederlandse zender en kijken we een in het Duits ingesproken film op de enige buitenlandse zender die ze in het hotel ontvangen.

Sigulda heeft een prachtige omgeving en was zeker een bezoekje waard. De opzet van het toerisme hier doet echter wat vreemd aan. Men is er blijkbaar vanuit gegaan dat de toerist luxe wil, en weinig behoefte heeft aan meer keuze. We hebben geen idee hoe druk het hier in de zomer is, er zijn dan in ieder geval meer activiteiten en jongeren kunnen dan naar een camping. In de winter echter ontbreekt het wat faciliteiten betreft aan 'voor elk wat wils'. Niettemin hebben we ons hier best vermaakt.

Ga terug naar: Litouwen - Vilnius

Ga door naar: Estland: Talinn

Ga naar het overzicht van Europa

Wereldreis zonder vleugels